‘Window of Opportunity’

photo 4Was this it? Was this the way he wanted life to take him? This was not the soft, female voice of his navigation system telling him to go left. She told him to go straight ahead, and in a minute she would probably tell him to make a u-turn.

This was his quarter-life crisis whispering in his ear that all the choices he would make would limit his future options. He hit the brakes. Time for indecisive freeze in the middle of the street. He wanted all, so doing nothing was probably the only way to go.

He would bother no-one if he would just stay here for a bit and watched some YouTube.

In an hour he would search his glove-box. Looking for the Google maps of the road less traveled. That path towards his midlife crisis. He’d forgotten that he used to be great at making treasure maps himself, when he was a child. But then again, in those days he still could be a pirate one day and a doctor an hour later.

‘Titanic’s Childhood’

IMG_4159
Young Titanic before meeting Ice Cube.

One of the rare photographs remaining of young Titanic and, what I can only guess, his older brother. This was probably taken by a friend for the family album. Back in the day.

When things were still innocent and playful,

before the fame, the drama and controversy.

 

 

In the picture you can still see his childlike innocence. It also explains his inexperience with frozen objects, as I do not see any. If only his parents had taken him skiing, things would’ve been quite different. I’m sure.

Geluksbesje

schaaltje bosbessen
Blauwe bessen, veel ook.

Helemaal nog in de rush dat al mijn ov-aansluitingen zo goed gingen dat ik zelfs een trein eerder terug naar huis dan het internet had beloofd zomaar ineens op het perron vond, deed de supermarkt daar nog een schepje bovenop vandaag. Korting. Voel me net Dagobert Duck nu.

Bessen. Overal bessen.

Allemaal van mij ook. Ik ben de rest van de middag internesten tot ik weer blut ben qua blauw en onder de paarse vlekken zit.

Beestjes vangen

So excited. Was dit bijna vergeten te melden maar: op de terugweg van het boodschappen doen betrapte ik twee Aziaten van jonge komaf in mijn straat, Pokemon Go. Weet het zeker. Ze hadden alle symptomen. Net SARS, of Zika. In mijn wijk, kennelijk ook van die beestjes. Ik wist helemaal niet dat ik dat ook buiten de kranten kon tegen komen. Het komt wel heel dichtbij nu allemaal.

patroon van stoeptegels op straat
Looking for Pokemon Go.

Levensgevaarlijk stonden ze stil midden op de weg (een verkeerluwe steeg midden in het winkelcentrum, maar toch). Als een goede getuige betaamt, liep ik zonder te stoppen of hulp te bieden door. Wist ik veel of ze daar ter plekke zo’n figuurtje aan het afranselen zijn? Voor je het weet ben je medeplichtig.

Ik ga eerst ff wat straattaal googlen nu, integreert nog beter met de jeugd. Tenminste, dan heb ik de volgende keer iets om te zeggen. Dat ze me verstaan enzo. Ben zo modern bezig. Whoohoo!

Eens lezen of dit ook geweldsincidenten veroorzaakt (gaming is tenslotte overal de schuld van), kan ik er ook schande van spreken. Fijn.

‘Cribs’

The photographer had done a great job including the yacht and getting his ’good’ side.

Seagull ocean view with yacht
Seagull selfie, #nofilter

He had made a great location choice, he reassured himself. The scenery added to his mystique and sense of aesthetic sophistication. It gave him depth too. Still, aside from the success-oozing view from his crib, they could’ve got rid of the shit on his balcony and photoshopped some more so his legs wouldn’t look so fat.