Author: Anyone Specific

I like to write from time to time. Mostly about anything in life specific. And sometimes I'll even take photographs. Just for laughs. Yes. It has surprised me too. Nothing I can('t) do, though.

Travels

Near death experience.

Nou ja niet helemaal. Maar zag wel even de toekomst voor m’n ogen voorbijflitsen in een lange aaneenschakeling van eindeloze tijdsbesteding toen ik me realiseerde dat ik gedachteloos in totaal de verkeerde trein was gaan zitten. Hoewel, ligt Venlo echt ergens anders dan Arnhem? Op de fluit de trein uit. Reizen met de NS kan zo’n adrenalinerush zijn. Heerlijk.

‘Duck Face’

IMG_1085Ontmoet: Fred. Fred heb ik vandaag gered uit een eenzaam en donker bestaan. Opgesloten met soortgenoten, voor een lange, lange tijd. Verwaarloosd. Hij had zijn hele toekomst nog voor zich, alleen ergens ben ik vergeten die tweede keer ook nog boerenkool te maken. Meestal hanteer ik een verdeel- en heersbeleid door de ‘kruimigen’ naast de vastekokers te leggen in de hoop dat de jaloezie of competitiedrang voldoende is. Maar daar is dan enige vorm van regelmatig contact voor nodig blijkbaar.

Uit pure verveling zijn ze, zo te zien, zelf een moestuin begonnen, Read More

Gambling

Het grote voordeel van het forens-af-zijn.

Bij elke trein-, wissel-, of zoals vandaag grote stroomstoring is het een bak popcorn erbij en de diverse vrienden volgen in hun barre tochten van en naar huis. Kan gewoon vanaf de app, tha facebook of af en toe lekker met de telefoon om het gekerm te horen.

Leeft nog meer mee, vind ik.

Inmiddels ook warme chocolademelk gemaakt om het mijn vrienden nog ellendiger te maken. Komen ze nog thuis, of komen ze niet meer thuis? Het is toch een stuk leuker dan wat voor loterij dan ook. En ik lig eigenlijk wel lekker in bed.

Security

Untitled2Bij het stoplicht werd ik aangesproken door een Nederlander van zeg maar Noordafrikaanse of Oostgriekse komaf. In die wijk, lastig. De toon veroordelend, bestraffend zelfs.

Hij was diep teleurgesteld in mij, zoveel begreep ik zelfs door de muziek van mijn oordopjes heen.

Het bleef rood, dus dan ga je het gesprek aan.

Bagagedrager vergaan, de spatborden van ducttape aan elkaar hangend en ik had geen licht (in my defense: op dat moment was het nog niet donker genoeg, het zat nog in m’n tas).

Dat ik nog vooruit kon op dat barrel wat doorgaat voor mijn fiets. Deze fietsenmaker was hoogst verbaasd dat een fiets van zeker 20 jaar in mijn ogen precies ‘diefstalproof’ genoeg is om de afweging persoonlijke veiligheid versus rijgemak positief te laten uitslaan. Ik moest vooral langskomen voor een reparatiebeurt.