‘Duck Face’

IMG_1085Ontmoet: Fred. Fred heb ik vandaag gered uit een eenzaam en donker bestaan. Opgesloten met soortgenoten, voor een lange, lange tijd. Verwaarloosd. Hij had zijn hele toekomst nog voor zich, alleen ergens ben ik vergeten die tweede keer ook nog boerenkool te maken. Meestal hanteer ik een verdeel- en heersbeleid door de ‘kruimigen’ naast de vastekokers te leggen in de hoop dat de jaloezie of competitiedrang voldoende is. Maar daar is dan enige vorm van regelmatig contact voor nodig blijkbaar.

Uit pure verveling zijn ze, zo te zien, zelf een moestuin begonnen, Read More

Advertisements

End of Days

De supermarkt had vandaag een beetje het ‘end of days’ gevoel:

mensen liepen heel druk heen en weer (het ontlopen van weaponized ebola), te veel geluid (zombies – of kinderen) en alles was op, of leeg (de plunderende hordes). Beelden die je alleen uit films kent, of zoals het er nu in Rusland uit moet zien zonder onze tomaten.

Althans zo kwam het bij mij binnen, op mijn slippertjes voorzichtig met m’n kater door het gangpad schuifelend op zoek naar een wel-rijpe avocado of iets anders dat als ontbijt na lunchtijd door kon gaan. Je weet nooit zeker of je net even de rellen of quarantaine maatregelen gemist hebt. Meteen die twijfel of je in bed de nu.nl app nog wel gecheckt had en of dat soort nieuws er dan wel op zou staan. Want wie let er nou echt goed op na een nachttrein?

Excuses, ze gaan zo snel mogelijk de schappen aanvullen.

De kranten roepen al weken dat Den Haag een no-go area is. En het had ook zo lekker hard geonweerd in de ochtend dus dan weet je nooit meer precies of de wereld buiten de voordeur nog een beetje heel is. Alleen volgens de briefjes bij de kassa is het een logistieke storing vanuit het distributiecentrum.

Food Art

604590736271570
Food porn

Het lijkt een prachtig opgemaakt bord met iets groenigs dat niet zou misstaan in de lange, lange, lijst met gerechten die ik door de jaren heen heb gepost maar het is het resultaat van een kleine ‘exorsisme expeditie’ in mijn maaltijdsalade.

 

Ik weet dat het geen bevroren muis of verdwaalde kikker is maar dit is niet waarvoor ik de supermarkt betaal als ik een zak spinazie uit de koeling trek.

Ik overweeg stappen.

Of accepteren dat er soms zelfs bij een gerenommeerde winkel stukjes onkruid mee gaan op wereldreis door de voedselverpakkingsindustrie.

Hungergames

Het is nu een uur geleden dat ik enthousiast de koelkast open trok op zoek naar eten maar ik ben er nog steeds niet uit wat mn moeder bedoelde toen ze niets anders in mijn huis achter liet dan

een geopende fles witte wijn en een bakje taugé.

Stick Figure

Het eten met stokjes gaat aardig. Het is doorgaans dat, verhongeren of je vingers branden aan heet eten, dus je leert het zo.

Zo smooth als de Chinezen dat kunnen is er uiteraard niet bij maar ik troost me met de gedachte dat eten met mes en vork bij hen nou ook niet bepaald soepel gaat.

Hoewel er vaak ook stokjes worden geleverd op westerse feestjes wordt er wat afgehannest met de vork. Meest voorkomende variant is gewoon recht in het te eten object steken en dan hap voor hap eraf eten. Het mes krijgt dan een weinig functionele rol.

photo 4-1

Dat lijkt verdacht veel op mijn oplossing om de kipfilet (gelukkig geen steak, daar kom je niet doorheen) naar binnen te werken want ik heb nog geen manier gevonden om zo’n groot stuk glibberig vlees met 2 stokjes van m’n bord te krijgen richting m’n mond (de vloer gaat wel heel aardig) anders dan die stokjes er doorheen spiezen.

Blijkt dat cultuurverschil dus toch nog dezelfde oplossingen te genereren.