Such a cute couple. They ran into each other in the supermarket.
He had eyed her for an hour before fate brought them together in my plastic shopping bag. So romantic.
They’ve been together ever since.
Embracing life, growing old together. In my fruitbowl. Didn’t have the stomach to split them up and eat them. True love until the very end.
The young parents took great care to take the detour whenever they went into town. Basically because it was impossible to get little Tommy to keep walking when they accidentally took the wrong turn. They had to drag him away from all the colours. Everytime.
Tears, tantrum, trouble.
The candy aisle in the shop was a walk in the park compared to walking the red square.
Dragging his feet. Being as lazy as he could be, Sun ordered another cocktail and leaned back a little more into his couch.
He put his feet up.
He wasn’t going anywhere anytime soon. Those people on that planet just had to stay put and wait for him to finish this drink. And his snacks. Today was his day and no-one could take that away from him. He was comfortable right now, maybe he’d give Nightfall a call and offer to take-over his shift.
The kiwi wasn’t happy. Not necessarily green with envy, more a slight disappointment in my not giving him time to fix his hair before the picture.
De ouders hebben besloten hun wilde jaren van omzwervingen, projecten en wereldreizen op te geven. Waar blijft de tijd en wat worden ze snel volwassen. Het lijkt als de dag van gisteren dat ik in luiers bij ze op schoot zat. En ineens zijn ze dan met pensioen en willen ze settelen. Een hond hadden ze al, de bomen hebben ze uitgegraven. En nu dus ook (nou vooruit weer) een starterswoning.
Op 65.
Het moet niet gekker worden, straks nemen ze ook nog een baan of, (help) een tweede set kinderen.
Meteen ook heel zelfstandig allemaal. Read More
Het complexe van het leven zit in de simpelste dingen.
Heb ik vandaag een pak crackers gekregen van Sinterklaas? Dat vraag ik me sinds twee uur af. De bedoeling was dat ik mezelf de crackers cadeau zou doen in de categorie ‘wees altijd dankbaar voor het eten dat je kan kopen, ook bij de supermarkt om de hoek, en geniet daarvan’. Alleen die principes werden ruw verstoord Read More
Het strand maakte zich vandaag op voor de winterslaap. Ben het gaan checken. Een beetje het backstagegevoel van het mooie weer. Zon, zand en lunchen op het laatste terras tussen de containers. Heb nu het idee dat ik wat inhalig dat laatste druppeltje zomer nog uit de dag geperst heb, of in ieder geval dat laatste plakje bikini.
Ach, iemand moet z’n hand uitsteken, anders ligt het daar maar.
Inmiddels is het hier sfeervol gaan regenen. Wie ben ik om dat ook weer helemaal voor mezelf te houden? Herfst is coming. Iemand een stukje?
The Last Blog Available 
You must be logged in to post a comment.