Aan de andere kant van de winkel, waar ik over een radio c.q. boxen c.q. iets dat beter klinkt dan mijn laptopspeakers aan het dubben was, werd mijn concentratie ruw verstoord door 3 of 4 mannelijk hangjeugd. Na het zwaaien, oogcontact en woorden als ‘hallo mevrouw met die blauwe sjaal’ schallend door de microfoon die ze aan het testen waren, resulterend in het langzame besef dat ik daadwerkelijk een blauwe sjaal om had, volgde: ‘mevrouw, mag ik uw nummer?’.

Denk dat hij ook wel begreep dat die persoonsvormconstructie in combinatie met zijn vermoedelijke leeftijd van rond de 17 jaar op zichzelf al weinig kans van slagen had. Mijn vriendelijke weigering werd desondanks resoluut gevolgd door ‘mag ik dan iets voor u zingen?’ meteen ingezet door de achtergrondzanger van het stel met de tekst en melodie van het welbekende kinderlied ‘In de maneschijn’. Tja, de jeugd van tegenwoordig. Ze worden steeds respectlozer.