On-I-On + On-U-On = On-We-On

Sometimes all you need is someonion,

to hug out the tears,

open up the heart,

and grow leaves together.

Read More

Advertisements

‘Duck Face’

IMG_3355
Tender Tinder Stories

She clearly went overboard on the concealer and mascara but there was something about her profile picture that was exciting.

There was something wild but she also looked a little high maintenance. He was still not sure whether to swipe…

Right.

Blowing fire, swallowing balls. She had so many hobbies. And the other picture had her in bikini.

‘Pair of Pears’

IMG_3354 Such a cute couple. They ran into each other in the supermarket.

He had eyed her for an hour before fate brought them together in my plastic shopping bag. So romantic.

 

They’ve been together ever since.

Embracing life, growing old together. In my fruitbowl. Didn’t have the stomach to split them up and eat them. True love until the very end.

Wall Street Romance no. 1

Bij thuiskomst, op het electriciteitskastje buiten naast de voordeur een modern stilleven.

Restanten van een diep gesprek of romantisch samenzijn. Twee lege blikjes energy drank knus tegen elkaar aan, vergezeld van een verlaten verpakkingsbakje voor twee, met haring en uitjes. Ik noem het: ’Bruisend Wild’ en zou willen roepen dat afdrukken voor 250,- per stuk in ongelimiteerde editie te koop zijn via de webshop, ware het niet dat ik nu – twee uur later – in het donker in de trein naar elders pas besef dat het best een foto waard was.

Glimpses of Henk

Newsflash voor de mensen die zich afvroegen waar Henk uithing.

Dat vroeg ik me ook af, hij had me duidelijk verlaten. Trekvogels, onbetrouwbaar volk. Maar,…. Volgens mij zag ik hem vanochtend op het parkeerterrein achter m’n huis. Zittend, in de zee van klinkertjes van lege autovakken, met een nonchalance die ergens het midden hield tussen ‘ik weet niets van een contactverbod’ en ‘miss me, baby?’.

Untitled17 Was al laat voor werk dus tijd om me om te draaien en een onuitwisbare indruk achter te laten had ik niet, en om nou meteen asfalt te schrapen met m’n fiets om een merel te begroeten die ik maanden niet gezien heb; ik weet niet. Eerst maar ‘ns kijken of hij mijn terras nog steeds goed genoeg vindt om op rond te hangen dan zien we dan wel of hij de patser verhalen over zijn overwintering kwijt wil bij een stukje brood.

The Young Ones

Aan de andere kant van de winkel, waar ik over een radio c.q. boxen c.q. iets dat beter klinkt dan mijn laptopspeakers aan het dubben was, werd mijn concentratie ruw verstoord door 3 of 4 mannelijk hangjeugd. Na het zwaaien, oogcontact en woorden als ‘hallo mevrouw met die blauwe sjaal’ schallend door de microfoon die ze aan het testen waren, resulterend in het langzame besef dat ik daadwerkelijk een blauwe sjaal om had, volgde: ‘mevrouw, mag ik uw nummer?’.

Denk dat hij ook wel begreep dat die persoonsvormconstructie in combinatie met zijn vermoedelijke leeftijd van rond de 17 jaar op zichzelf al weinig kans van slagen had. Mijn vriendelijke weigering werd desondanks resoluut gevolgd door ‘mag ik dan iets voor u zingen?’ meteen ingezet door de achtergrondzanger van het stel met de tekst en melodie van het welbekende kinderlied ‘In de maneschijn’. Tja, de jeugd van tegenwoordig. Ze worden steeds respectlozer.